Tsim Sha Tsui, Hongkong: Havenlicht, Curryhitte en de Gouden Mijl

Elke avond om 20.00 uur beginnen de torens aan weerszijden van Victoria Harbour met elkaar te praten in lichtbundels, en de beste gratis zitplaats is nog steeds de reling van de Tsim Sha Tsui Promenade. Dat is de eerste waarheid van TST: dit is Hongkong als publiek spektakel, een plek waar de skyline niet iets is waar je één keer naar kijkt en dan verdergaat, maar hetgene waar de hele wijk omheen is gebouwd. Sta aan het water en je krijgt de ansichtkaart. Ga landinwaarts en je voelt de harde polsslag van de stad — neon, harde verkoop, horloge-balies, kerriesoep, hotellobby's en de constante wrijving van mensen die aankomen, geld uitgeven, eten, vertrekken en weer aankomen.

Waar Tsim Sha Tsui bekend om staat

Tsim Sha Tsui, of TST als je erbij wilt horen, is het meest overwerkte stuk vastgoed van het Kowloon-schiereiland en tegelijkertijd het nuttigst. Het is luid, fel en permanent in beweging, de dichtste concentratie toeristen, handelaren en neon in Kowloon. Maar de waterkant is het rustige deel, en dat contrast is de hele truc. De Tsim Sha Tsui Promenade loopt langs de havenrand van de Star Ferry-pier naar het oosten langs het Cultureel Centrum, met stelletjes die poseren tegen de skyline en tai chi-beoefenaren die het plaveisel delen met camerastatieven. Het is een brede, open strook stoep waar het eiland Hongkong zich als een glazen muur verheft aan de overkant van het water, en waar de stad plotseling in één oogopslag logisch wordt.

In het hart van die waterkant ligt de Avenue of Stars, de heropende wandelroute die de Hongkongse cinema eert met handafdrukken van beroemdheden en bronzen beelden van Bruce Lee en Anita Mui. Het kan toeristisch zijn, natuurlijk kan dat, maar dat is hier geen belediging. Deze wijk is gebouwd op drukte en spektakel. De handafdrukken, de beelden, de wijde boog van de haven, de avondshow — ze horen allemaal bij dezelfde stadssfeer. En elke avond om 20.00 uur, als het weer het toelaat, verandert A Symphony of Lights tientallen gebouwen aan de haven in een gesynchroniseerde licht- en geluidsshow. De promenade buiten het Cultureel Centrum en de Avenue of Stars zijn de belangrijkste gratis kijkplekken, en je moet die gratis plek zonder schuldgevoel innemen.

De andere identiteit is winkelen en grandeur. Nathan Road, de Golden Mile, is de neon-ruggengraat, vol met horloge- en juwelierszaken, met uithangborden die zo hoog zijn gestapeld dat ze boven je hoofd naar elkaar lijken te hellen. Het is het soort straat waar je nek pijn gaat doen van het omhoogkijken. Aan de westelijke waterkant strekt Harbour City zich uit over de oude Ocean Terminal-aanlegsteiger, een van de grootste winkelcentra van Hongkong, terwijl The Peninsula Hong Kong aan Salisbury Road zijn ouderwetse koloniale elegantie behoudt, geopend sinds 1928, met een zuilengalerij en afternoontea onder livestrijkers. Tussen de winkelcentra staat de Voormalige Klokkentoren van de Kowloon-Canton-spoorweg uit 1915, een eenzame overlevende van het station dat ooit treinen naar Londen via de Trans-Siberische route lanceerde. Die klokkentoren is een stomp uit een ander tijdperk, maar hij ertoe doet omdat TST vol zit met dit soort botsingen: oud en nieuw, gepolijst en gehavend, officieel en geïmproviseerd.

Waar te eten en drinken

TST stopt meer variatie in een paar blokken dan bijna waar ook ter wereld, en die variatie is niet theoretisch. Aan de top, T'ang Court in het Langham op 8 Peking Road is een van de zeer weinige Kantonese keukens wereldwijd met drie Michelin-sterren, en het gerecht om te kennen is de roergebakken kreeft met drie soorten ui. Dat is het soort ruimte waar de service zo afgemeten is als het aanrichten, waar je begrijpt waarom Hongkong Kantonese gastronomie nog steeds als een serieuze kunst beschouwt in plaats van een nostalgische.

Niet ver weg houdt Lai Ching Heen in het heropende Regent Hongkong een vier decennia oude reputatie van verfijnde Kantonese keuken in een kamer aan de haven, terwijl Sun Tung Lok in Mira Place op 132 Nathan Road sinds 1969 een high-end dimsum-naam is. Als je goed wilt eten in TST zonder naar nieuwigheid te jagen, zijn dit de namen die hun plek hebben verdiend. Voor iets eigentijdser is CHAAT in Rosewood een met Michelin-ster bekroonde Indiase keuken die verfijnd straatvoedsel serveert, wat een heel Hongkongse manier is om over luxe na te denken: neem wat vertrouwd is, scherp de randen aan en serveer het met uitzicht.

Maar de ziel van de buurt is het goedkopere eten, en dit is waar TST eerlijk wordt. Cheung Hing Kee in Shop 6A, 48 Lock Road is een Bib Gourmand-heiligdom voor Sjanghaiaanse sheng jian bao — pan-gebakken, soepele varkensbroodjes met een krokante bodem. Je hoort het sissen voordat je de bak ziet. Dat is het geluid van een goede stop in Hongkong: olie die heet metaal raakt, stoom die ontsnapt, iemand die snel achter de toonbank beweegt.

Dan is er nog Bakehouse op G/F, 44 Hankow Road, waar de hele dag rijen ontstaan voor Grégoire Michaud's zuurdesem-eitartes met hun donkere, gekarameliseerde korst. Het is een van die plekken die een ritueel zijn geworden voor bezoekers en locals, en de rij hoort bij het tafereel, niet bij het ongemak. Aan de overkant van de straat, Tai Ping Koon op 40 Granville Road, is de oude sojasaus-westerse instelling die de plakkerige Zwitserse saus-kippenvleugels uitvond die nu overal in de stad worden gekopieerd. 'Sojasaus-westers' is een van die Hongkongse zinnen die je alles en niets tegelijk vertelt; je moet gewoon gaan en de vreemde, zoete logica ervan proeven.

Binnen in Chungking Mansions op Nathan Road, waar Wong Kar-wai Chungking Express opnam, verandert de sfeer weer. De lagere verdiepingen zijn een doolhof van geldwisselkantoren, telefoonstalletjes en goedkope, briljante curry, en al lang bestaande huizen zoals The Delhi Club en Khyber Pass Mess Club serveren rogan josh van lamsvlees, kaasnaan, rokerige tikka en biryani voor een fractie van de prijs van de winkelcentra een straat verder. Neem contant geld mee. Neem geduld mee. Neem eetlust mee. Dit is geen verfijnd dineren, en godzijdank daarvoor.

Uitgaan

Het Kowloonse nachtleven draait om hoogte en cocktails, meer dan om clubs, en het uitzicht op de haven is het hele punt. De kroon is Ozone op de 118e verdieping van het Ritz-Carlton in de ICC-toren aan de West Kowloon-waterkant, geprezen als 's werelds hoogste bar op zo'n 480 meter hoogte, met een terras dat recht op de haven uitkijkt. Het is het soort plek dat je eraan herinnert hoe verticaal Hongkong werkelijk is. Je gaat omhoog en omhoog, en dan ben je daar, drinkend boven de stad alsof zwaartekracht een suggestie was.

Dichter bij de promenade is Aqua verhuisd naar de 17e verdieping van H Zentre op Middle Road, met Italiaans-Japanse gerechten en twee open terrassen over de skyline, terwijl Eyebar op de 30e verdieping van het iSquare-winkelcentrum boven Nathan Road zit met een vloer-tot-plafond uitzicht op Victoria Harbour. Dit zijn geen verborgen kamers; het zijn uitkijkposten met drankjes. In TST is dat een kenmerk, geen gebrek.

Voor serieuze drankjes in plaats van hoogte, herbergt de buurt een reeks bestemmingbars. DarkSide op de 2e verdieping van Rosewood is een jazz-en-sigaar cocktailbar die herhaaldelijk de Asia's 50 Best Bars heeft gehaald, met zeldzame oude sterke dranken onder livemuziek. Het is donker op de juiste manier, de manier waarop je je kunt settelen en blijven. Verscholen in Mody House op 30 Mody Road bevinden zich twee kleine Japanse instellingen: Butler, een 18-persoons, reserverings-verplichte mixologiebar gerund door meester-barman Masayuki Uchida, en Bar Buonasera boven, diep in whisky. Het zijn de soort bars waar de kamer klein genoeg is dat elke inschenking doelbewust aanvoelt.

Voor iets rumoerigers en in de open lucht is Knutsford Terrace TST's compacte barenstraat — dertig restaurants, pubs en shishalounges dicht opeen langs één korte voetgangersstraat, het drukst zodra de kantoormensen uitklokken. Het is niet subtiel. Dat hoeft ook niet. Hongkong na donker kan alle precisie en skyline zijn, maar het kan ook een beetje rommelig, een beetje luid, en heel levendig zijn.

Dingen om te doen

Begin op het water. Steek de haven over met de Star Ferry — de groen-witte boten varen al sinds 1888 tussen TST en Central, en de overtocht op het bovendek is nog steeds de goedkoopste, meest romantische skyline rit in de stad, voor maar een paar Hongkongse dollars. Het is een van die zeldzame stedelijke ervaringen die zowel praktisch als mooi is, en TST heeft geluk dat het voor de deur ligt. Terug op de Kantonese kant, wandel de Tsim Sha Tsui Promenade & Avenue of Stars oostwaarts langs de haven, en plan dan je avond rond de 20.00 uur Symphony of Lights bij de reling bij het Cultureel Centrum.

TST is de museumwijk van Hongkong, en de musea zijn geen bijzaak. Het Hong Kong Museum of Art ligt direct aan de waterkant naast het Cultureel Centrum, gratis toegankelijk, met Chinese oudheden en lokale moderne kunst. Naast de deur herbergt de koepel van het Hong Kong Space Museum een planetarium en Omnimax-theater op Salisbury Road; volwassenen toegang tot de tentoonstelling is een symbolische HK$10, en het is gesloten op dinsdagen. Een korte wandeling naar het oosten in TST East vertelt het Hong Kong Museum of History op Chatham Road South 'The Hong Kong Story' door een vernieuwde permanente tentoonstelling. Het is het soort plek dat de buurt minder als een winkelwijk met uitzicht doet voelen en meer als een echt burgerlijk centrum.

Voor een uitzicht zonder bierrekening, wandel tien minuten omhoog naar Signal Hill Garden, waar een Edwardiaanse toren ooit een tijdbal liet vallen voor schepen in de haven en het platform nog steeds een mooi skyline-uittzicht biedt. Het is gratis en zelden druk, wat in deze wijk bijna subversief aanvoelt. En voor puur spektakel, K11 Musea bij Victoria Dockside integreert kunstinstallaties, groene muren en een Gold Ball-atrium in een museum-winkelcentrum waar je gratis kunt ronddwalen. Het is glanzend, ja, maar het begrijpt dat in TST vertoon deel uitmaakt van de architectuur.

Winkelen en markten

TST is een van de beste winkelwijken van Azië, en het werkt in lagen. Aan de waterkant is Harbour City het vlaggenschip – een groot verbonden complex aan Canton Road met honderden winkels, van luxe boetieks tot middenklasseketens, plus tientallen restaurants en een eigen cruiseterminal. Als je van winkelcentra houdt die groot genoeg zijn om je te oriënteren, is dit jouw plek. Naast de Avenue of Stars is K11 Musea het kunstgedreven alternatief, waar boetieks ruimte delen met sculpturen, groene muren en een wisselend programma van installaties.

Nathan Road, de Gouden Mijl, is de traditionele strip – horloges, camera’s, goud en kleermakers, met de kanttekening dat de opdringerigste “kopiehorloge”- en kleermakerverkopers zich hier verzamelen, dus ken je prijzen en wees standvastig. De beloning zit in de zijstraten. Granville Road en de omliggende steegjes zijn het jachtterrein voor mode, met onafhankelijke boetieks gemengd met kringloop- en samplewinkels die populair zijn bij een jonger publiek. Daar laat de wijk wat losser.

Voor de dagelijkse Hongkong-sfeer vind je op de lagere verdiepingen van Chungking Mansions aan Nathan Road een wirwar van wisselkantoren, SIM-kaart- en telefoonstalletjes, en Zuid-Aziatische kruideniers. Neem een kaart mee voor de winkelcentra en contant geld voor de markten en Chungking; afdingen is gebruikelijk op straat, niet in de warenhuizen. TST winkelen is niet alleen consumeren. Het is choreografie: het gepolijste winkelcentrum, de horlogebalie, de kringlooprek, de geldwisselaar, het telefoonstalletje, de man die je in drie talen roept.

Waar te verblijven in Tsim Sha Tsui

TST is de klassieke uitvalsbasis voor eerste bezoekers aan Hongkong: centraal, met ferry- en MTR-verbindingen, en thuisbasis van de ansichtkaartskyline waar je voor kwam. De strook aan de waterkant langs Salisbury Road herbergt de legendes – The Peninsula (1928, vol zuilengalerijpracht en afternoon tea), het ultramoderne Rosewood aan Victoria Dockside met zijn naar de haven gerichte oneindigheidszwembad, en het heropende Regent direct aan het water, waar een kamer met uitzicht op de haven de lichtshow vanuit je raam biedt tegen een serieuze prijs. Eén stap terug houden de blokken rond Nathan Road, Kimberley Road en Mody Road de middenklasse- en zakenhotels, goed geprijsd en op loopafstand van de MTR, hoewel de kamers compact zijn en de straten helder en druk tot laat. Budgetreizigers gaan al lang naar de pensions in Chungking Mansions en het nabijgelegen Mirador Mansion – echt goedkoop, echt zonder poespas, en het beste om voor te boeken na onderzoek. Waar je ook verblijft, je ruilt rust in voor gemak: dit is een luide, lichte wijk, dus lichte slapers moeten vragen om een kamer weg van Nathan Road.

Je verplaatsen

TST is compact en beloopbaar – je steekt de toeristische kern in vijftien minuten te voet over, en een netwerk van airconditioned ondergrondse en verhoogde loopbruggen verbindt de MTR met de winkelcentra als het regent. Tsim Sha Tsui station aan de Tsuen Wan-lijn en het aangesloten East Tsim Sha Tsui station aan de Tuen Ma-lijn liggen onder de wijk, met Exit E vlak bij de Star Ferry-pier en promenade. Dat is belangrijk, omdat in TST de beste route vaak de simpelste is: te voet.

De Star Ferry is op zichzelf een bestemming, maar ook een echt nuttige, goedkope manier om Central en Wan Chai op Hongkong Island te bereiken in minder dan tien minuten. Bussen en cross-harbour tunnel taxi's vullen de gaten, en een cross-harbour rit met de taxi naar Hongkong Island is snel buiten de spits. Voor het vliegveld is de snelste route de Airport Express: rijd één halte met de MTR naar Kowloon station, of neem een cross-harbour verbinding, dan de Express naar Hong Kong International Airport in ongeveer 20–25 minuten; van deur tot deur vanuit een TST-hotel is dat ongeveer 40–50 minuten. Centraal Hongkong is één Star Ferry-oversteek of twee MTR-haltes verwijderd. Met andere woorden: TST is niet vredig, maar het is makkelijk. En in Hongkong is makkelijk een soort luxe.